เที่ยวญี่ปุ่น ทัวร์ญี่ปุ่น

มวยปล้ำซูโม่ 
        เป็นกีฬาประจำชาติที่ถือเป็นประเพณีอย่างหนึ่ง นักมวยปล้ำส่วนใหญ่จะเป็นนักมวยปล้ำอาชีพ ปกติแต่ละคนจะมีน้ำหนักตัวตั้งแต่ 250 ถึง 350 ปอนด์ (113 ถึง 159 กก.) เมื่อเปรียบเทียบกับมวยปล้ำสากลจะเห็นว่ากฎเกณฑ์ของซูโม่นั้นเป็นไปอย่าง ง่ายๆ นักมวยปล้ำที่เข้าแข่งขันแต่งกายด้วยผ้าผืนเล็กๆ เพียงผืนเดียว เวทีอยู่บน เนินดินที่พูนขึ้นสูงเหนือระดับพื้นดินธรรมดา โรยด้วยทราย มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 4.5 เมตร กติกาในการตัดสินมีอยู่ว่า เมื่อคู่ต่อสู้คนใดเอาส่วนใดส่วนหนึ่งของร่างกาย ของตน ที่ไม่ใช่เท้าสองข้างไปสัมผัสพื้นเวที นักมวยผู้นั้นจะถูกตัดสินให้แพ้ หรืออีกกรณีหนึ่ง เมื่อนักมวยปล้ำคนใดก้าวเท้าออกหรือถูกผลักดันจนออกไปนอกเวทีในปีหนึ่งๆ มีการแข่งขันมวยปล้ำซูโม่เป็นชุดติดต่อกัน 15 วัน ในเดือนมกราคม พฤษภาคม และกันยายน ที่เวทีคุราไมก๊กกุหงิกังในโตเกียว เดือนมีนาคมมีการแข่งขันที่โอ ซาก้า เดือนกรกฎาคมที่นาโงย่า และเดือนพฤศจิกายนมีที่ฟุกุโอกะ รวมปีหนึ่ง ๆ มีการแข่งขัน 6 ครั้งทั่วประเทศ

ยูโด
       ศิลปะการป้องกันตัวของญี่ปุ่นที่กลายเป็นกีฬาประจำชาติที่เรียกว่า ยูโดนี้ บัดนี้ได้รับการยอมรับนับถือแล้ว โดยนานาชาติทั่วโลก หลักสำคัญชั้นมูลฐานของยูโดก็คือ การใช้พลังของคู่ต่อสู้ให้เป็นประโยชน์ต่อตนเอง นักท่องเที่ยวที่สนใจจะชมกีฬายูโด อาจจะไปชมได้ที่โคโดคัง ในโตเกียว ผู้เล่นยูโดจะต้องสวมเสื้อและกางเกงสีขาว ผู้ที่เล่นเก่งแล้วจะมี
แถบสีต่างๆ ติดที่สายคาดเอว แสดงระดับความสามารถของผู้เล่นว่าอยู่ในขั้นใด

เคนโด้หรือกีฬาฟันดาบ
       เป็นกีฬาประจำชาติอีกรูปแบบหนึ่ง เกิดมาจากศิลปะการต่อสู้ที่เรียกว่าเคนยุตสุ ซึ่งใช้ดาบเป็นอาวุธและเป็นศิลปะการต่อสู้ที่ค่อนข้างยากมาก ในปัจจุบันได้มีการดัดแปลงให้เป็นกีฬาใช้ดาบที่ทำด้วยไม้ไผ่ ไม่ใช่การต่อสู้ด้วยดาบจริงเหมือนสมัยก่อน คู่ต่อสู้จะต้องสวมเกราะป้องกันอวัยวะส่วนสำคัญๆ ของร่างกายด้วย

คาราเต้
       เป็นศิลปะการให้กำหมัดชกหรือต่อย หรือใช้เท้าเตะคู่ต่อสู้ กีฬาประเภทนี้ไม่ต้องใช้อาวุธใดๆ ทั้งสิ้น แพร่หลายมาจากประเทศจีน ผ่านเข้าสู่โอกินาวาก่อนและต่อมาภายหลังก็กลายเป็นศิลปะการต่อสู้ที่นิยมกัน มากอีกอย่างหนึ่ง ถ้าหากผู้เล่นได้รับการฝึกฝนจนชำนาญแล้ว จะสามารถทำให้กระเบื้องมุงหลังคาที่วางซ้อนกัน 10 ถึง 15 แผ่นหรือไม้กระดานหนา 1.5 ซม. วางซ้อนกัน 5 แผ่น แตกได้โดยใช้มือฟันลงไปครั้งเดียว

ไอกิโด
       ผู้เล่นไอกิโดไม่ใช้อาวุธใดๆ ทั้งสิ้น ทั้งนี้ตามกฎของไอกิโด แต่ถ้าคู่ต่อสู้บังเอิญมีอาวุธอยู่ในมือ ผู้เล่นก็จำเป็นต้องใช้อาวุธด้วย การฝึกไอกิโดมีความมุ่งหมายเพียงให้รู้จักวิธีการ ในการต่อสู้ป้องกันตัว เราไม่เรียกไอกิโดว่าเป็นกีฬา แต่เรียกว่าเป็นศิลปะการต่อสู้ที่ยึดถือแบบฉบับของยูยิตสุเป็นหลัก
การเล่นไอกิโดช่วยให้ผู้เล่นสามารถที่จะรักษาพลังความกระฉับกระเฉงของร่าง กายให้อยู่ในสภาพที่สมบูรณ์ที่สุด เพราะว่าการเล่นไอกิโดช่วยให้ข้อต่อส่วนต่างๆ ของร่างกายมีความคล่องตัวดีและทำให้ร่างกายเคลื่อนไหวได้โดยราบรื่น ฉะนั้น ไอกิโดจึงเป็นกีฬาที่ไม่จำกัดอายุผู้เล่นเพราะไม่ต้องใช้พลังงานจากกล้าม เนื้อ ปัจจุบันนี้มีผู้นิยมเล่นไอกิโด
มากทั้งในญี่ปุ่นและต่างประเทศ